28.6.20

Adaptación "Adiós Ríos, Adiós Fontes". Homenaxe ós traballadores da pandemia polo COVID-19 - Alessandra G. R.

Unha galega na Suíza deleitanos con esta adaptación. Haberá que  emigrar para valorar o que temos?

Adios ríos, adios fontes,

adiós regatos pequenos,

adiós vista dos meus ollos

non sei cando nos veremos.


Miña terra, miña terra,

terra onde me eu criei,

tamén onde a ti chegou,

esta mal que fai morrer.


Este mal que non fai ruído,

este mal que non se ve,

este mal que non ten cheiro,

canto mal está a facer!»


Nin disparos, nin ballestas,

non hai bombas nin canóns,

só un virus con corona,

fai estragos en todos nós


E nós que creiamos ser,

os reises do universo,

e ante un virus tan pequeno

cambiamos pronto de verso


Pero dentro desta guerra,

temos soldados de ben,

son médicos e enfermeiras

que nos coidan por doquier


Cansos de tanto traballo,

estes bos profesionais,

olvidanse deles mesmos

para coidar os demais

A maior parte das veces,

en moi malas condicións,

arriscándose a contaxiarse

seguen velando por nós

seguen velando por noooossssss ...


Mil grazas dou a quen cura

a quen nos dá unha palabra

de cariño e de tenrura

mil grazas vos dou, mil grazas


Grazas tamén a quen limpa

grazas tamén ós que aguantan

policias, dependentes,

xentes que poñen a cara


E por riba de todo,

vida a tí che dou as grazas,

leva os virus e as coronas,

deixanos a terra mansa


Fai maxia non pobres homes,

enseñándonos a amala

que quede a terra sementada

de humildade e de esperanza


Adios ríos, adios fontes

adiós regatos pequenos

adiós vista dos meus ollos

non sei cando nos veremos.

non sei cando nos veremoooooooos



No hay comentarios:

Publicar un comentario